Γουί Λοβ Τζάστιν(εντ γουί αρ πράουντ οφ ιτ)

Μετά την χθεσινή μου μιζέρια επιστρέφω(ακόμα πιο χάλια αλλά βαρέθηκα να το λέω)..
Να ξεκαθαρίσω την θέση μου για να αποφύγω τις παρεξηγήσεις.Δηλώνω ροκ.Ροκ στην μουσική(όχι,δεν φοράω δερμάτινα,και όχι δεν έχω μακρύ μαλλί και όχι,δεν έχω να πλυθώ από τα Χριστούγεννα).Παρ'όλα αυτά,δεν μπορώ να κρύψω την ιδιαίτερή μου συμπάθεια προς το πρόσωπο του αξιαγάπητου νεαρού τραγουδιστή της ποπ,τον γνωστό σε πολλούς,Τζάστιν Τίμπερλέικ.
Δεν είναι τόσο η μουσική του,όσο το στυλ του.Το παλικάρι απλά τα σπάει.Χαίρεσαι απλά να τον βλέπεις.Να χορεύει,να τραγουδά,να κάνει τα κόλπα του ενιγουέι.Στο πρόσφατο ντουέτο του με την κακόμοιρη Μαντόνα,την "θεά της Ποπ",την εξαφάνισε πάνω απ'την σκηνή.Το παλικάρι απλά τα ΣΠΑΑΑΑΑΕΙ.Γουί λοβ Τζάστιν εντ χις μιούσικ δεν!Δατς ιτ!Τσάο.